ΝΤΟΥΡΓΚΑ

Η Ντούργκα δεν γεννιέται — καλείται. Στο Ντέβι Μαχάτμια, όταν ο δαίμονας-βούβαλος Μαχισασούρα έχει εκδιώξει τους θεούς από τους ουρανούς και κανένας θεός μόνος του δεν μπορεί να τον νικήσει, το συγκεντρωμένο φως (τέτζας) κάθε θεού συνδυάζεται, και από εκείνο το φως μια πολεμίστρια θεά εισέρχεται στον κόσμο.

Κάθε θεός της δίνει ένα όπλο — ο Σίβα την τρίαινά του, ο Βισνού τον δίσκο του, ο Ίντρα τον κεραυνό του — μέχρι να φέρει το συλλογικό οπλοστάσιο του σύμπαντος. Ιππεύει ένα λιοντάρι. Έχει οκτώ χέρια (ή δέκα, ή δεκαοκτώ, ανάλογα με την αφήγηση). Συναντά τον Μαχισασούρα στο πεδίο μάχης και τελειώνει αυτό που κανείς άλλος δεν μπόρεσε.

Στη Σάκτι, Οι Θρύλοι της Σιραβάλι, ακολουθούμε αυτή την ιστορία μέσα από τα μάτια ενός κοριτσιού εννέα ετών, της Αθηνάς, μακριά από το σπίτι της στην Καλκούτα κατά τη διάρκεια του Ντούργκα Πούτζα, ακούγοντάς την για πρώτη φορά μέσα στο εργαστήριο ενός γλύπτη που ετοιμάζει το είδωλο της θεάς για τη γιορτή.

Η ταινία την αντιμετωπίζει με τη ευλάβεια που της οφείλει η παράδοση που της έδωσε το όνομά της — αφηγημένη στη γλώσσα του κινηματογράφου, αλλά υποστηριγμένη από την εικονογραφία των Σάκτα κειμένων.